Buraya ilk gelisime soyle baslamam gerek sanirim ilk olarak aktarmalarimin son duragi Scottsbluff havaalanindan. Denver’dan ucaga bindigim zaman .ilk soku yasamistim
Ucak 14-15 kisilikti ve kendimi bir planore sikistirilmis gibi hissettim. Sonra eglenceli olablir diyip ucagin boyutunu bosverdim ilginc bir tecrube oldu tabi. Havalimanina indigmiz zaman ucagin yaninda durdugu bir kulube vardi sadece. Iste bu ikinci sok. Ucaktan indim hemen yanimda gorevli adamlar da bir kac valizi kulubenin arkasina goturuyorlardi. Iceri girdigimde hemen onume valizlerin ciktigi makine cikti(adini bilmiyorum) sanirim odama sigabilcek kadar kucuk olmasi ilgi cekici baska bir yonu. Valizlerimi aldim ve arkami dondugumde buradaki ailemin babasi Mr.Porter karsimda bana bakiyordu. Sanirim bir kac saniye ikimizde birbirimizi tanimaya calistik. Neyse oyle ya da boyle Mr.Porter, Mrs.Edmund ve Mr.Rohan yola ciktik.
Bulundugumuz sehirden ev 1 saat uzakliktaymis. Istanbula gore normal bir sure hatta az bile trafik icin de bir kac saat harcayabilirsin. Ama bu 1 saat tamamen sehir degistirmekmis. Bunu yolda ogrendim. O da ancak soyle oldu yola ciktiktan sonra kilometrelerce cevremizde tek bir isik olmayinca ve yol aydinlatmasi dahil olmayinca farkli bir yerlere gittigimizi anladim. Evet arabanin aydinlattigi yer disinda hic bir sey gozukmuyordu. Ve sonunda Harrison’a vardik ve eve giden yola girdik (Harrison’dan ciktik denilebilir). Ev bir kanyonun icinde ormanin arasinda tek bir ev ve eve gitmek icin offroad yapmak gerekiyor. Eve vardigimizda buyuk guzel bir dag eviydi ama evin isiklari acik degilse cevrede hicbisey goremiyorsun yani arabandan inip evin kapisini bile acamiyorsun(eger arabinin farlarini acik tutmazsan).
Bunlarla ve belki yazmayi unuttugum bir kac seyle 26 saatlik bir yolculuk yaptiktan sonra karsilasinca bir sok yasadim ve bir sene burda ne yapilir ne yapabilirim diye dusunmeye basladim.
Biraz okul ve cevre hakkinda bilgi vermek gerekirse; okulda 32 ogrenci var tabi benden sonra 33 oldu koyun nufusu 291. Ve koyde ufak bir market ve bir iki dukkan daha var. Eczane, alisveris, sinema, sosyal tum aktiveteler icin minimum 1 saat yol gitmek gerekiyor. Eger biraz daha iyi bir yere gitmek istiyorum dersek 8 saat yol gitmek gerekiyor. Ama Amerikayi baz alirsak cok uzun bir yol degil tabi Turkiye icin biraz uzun bir yol… Ben de daha tam olarak 1 sene boyunca ne yapabilirim hayat nasil gecicek bilmiyorum ama burda zamanin nasil gectigi burda olanlari yazmaya ve okuldan fotograflari bu siteye koymaya calisacagim..
Ucak 14-15 kisilikti ve kendimi bir planore sikistirilmis gibi hissettim. Sonra eglenceli olablir diyip ucagin boyutunu bosverdim ilginc bir tecrube oldu tabi. Havalimanina indigmiz zaman ucagin yaninda durdugu bir kulube vardi sadece. Iste bu ikinci sok. Ucaktan indim hemen yanimda gorevli adamlar da bir kac valizi kulubenin arkasina goturuyorlardi. Iceri girdigimde hemen onume valizlerin ciktigi makine cikti(adini bilmiyorum) sanirim odama sigabilcek kadar kucuk olmasi ilgi cekici baska bir yonu. Valizlerimi aldim ve arkami dondugumde buradaki ailemin babasi Mr.Porter karsimda bana bakiyordu. Sanirim bir kac saniye ikimizde birbirimizi tanimaya calistik. Neyse oyle ya da boyle Mr.Porter, Mrs.Edmund ve Mr.Rohan yola ciktik.
Bulundugumuz sehirden ev 1 saat uzakliktaymis. Istanbula gore normal bir sure hatta az bile trafik icin de bir kac saat harcayabilirsin. Ama bu 1 saat tamamen sehir degistirmekmis. Bunu yolda ogrendim. O da ancak soyle oldu yola ciktiktan sonra kilometrelerce cevremizde tek bir isik olmayinca ve yol aydinlatmasi dahil olmayinca farkli bir yerlere gittigimizi anladim. Evet arabanin aydinlattigi yer disinda hic bir sey gozukmuyordu. Ve sonunda Harrison’a vardik ve eve giden yola girdik (Harrison’dan ciktik denilebilir). Ev bir kanyonun icinde ormanin arasinda tek bir ev ve eve gitmek icin offroad yapmak gerekiyor. Eve vardigimizda buyuk guzel bir dag eviydi ama evin isiklari acik degilse cevrede hicbisey goremiyorsun yani arabandan inip evin kapisini bile acamiyorsun(eger arabinin farlarini acik tutmazsan).
Bunlarla ve belki yazmayi unuttugum bir kac seyle 26 saatlik bir yolculuk yaptiktan sonra karsilasinca bir sok yasadim ve bir sene burda ne yapilir ne yapabilirim diye dusunmeye basladim.
Biraz okul ve cevre hakkinda bilgi vermek gerekirse; okulda 32 ogrenci var tabi benden sonra 33 oldu koyun nufusu 291. Ve koyde ufak bir market ve bir iki dukkan daha var. Eczane, alisveris, sinema, sosyal tum aktiveteler icin minimum 1 saat yol gitmek gerekiyor. Eger biraz daha iyi bir yere gitmek istiyorum dersek 8 saat yol gitmek gerekiyor. Ama Amerikayi baz alirsak cok uzun bir yol degil tabi Turkiye icin biraz uzun bir yol… Ben de daha tam olarak 1 sene boyunca ne yapabilirim hayat nasil gecicek bilmiyorum ama burda zamanin nasil gectigi burda olanlari yazmaya ve okuldan fotograflari bu siteye koymaya calisacagim..
ENGLISH I think I must start explaining my trip from the airport of Scottsbluff. When I took the flight from Denver I was surprised because the plane’s passenger capacity was just 14-15 people. It was like a glider. Than it was a little amusing and I forgot about the plane’s size. But when the plane landed in Scottsbluff, there was only a little building and there wasn’t much in it. Then I took my baggage (also it came in to the building with me just a man brought it to backside and it came again with the luggage carousel which can enter to my room)
When I turn my backside I saw Mr. Porter looking at me. Then I met with Mr. Rohan and Mrs. Edmund too. So we went to the car and started to go to Harrison. The road was too empty, I didn’t see any other cars on the road while we were driving to Harrison. And also the road was so dark. Then when we arrived to Harrison the road which goes to Mr. Porter’s house was too bad it was like off road. It’s like we were getting out of Harrison again. When we arrived at the house it was a big house. It was very good but there weren’t any other lights arround the house. If the house’s lights are off you wouldn’t see anything, because the house is in a canyon and there are so many trees around the house.
After a 26 hour trip I was surprised. These are my first thougts about Harrison. Now I like it here and the people but really it was surprising for me at the first days.
When I turn my backside I saw Mr. Porter looking at me. Then I met with Mr. Rohan and Mrs. Edmund too. So we went to the car and started to go to Harrison. The road was too empty, I didn’t see any other cars on the road while we were driving to Harrison. And also the road was so dark. Then when we arrived to Harrison the road which goes to Mr. Porter’s house was too bad it was like off road. It’s like we were getting out of Harrison again. When we arrived at the house it was a big house. It was very good but there weren’t any other lights arround the house. If the house’s lights are off you wouldn’t see anything, because the house is in a canyon and there are so many trees around the house.
After a 26 hour trip I was surprised. These are my first thougts about Harrison. Now I like it here and the people but really it was surprising for me at the first days.
0 comments:
Post a Comment